Zaman ne hızlı geçiyor değil mi? Daha dün gibi ramazan başladı derken bugün 9. gün...Neredeyse üçte biri bitti. Hala " Merhaba ya ramazan! " diyoruz ama elveda demeye az kaldı.
İlk birkaç gün çok sıcak olan havanın da tesiriyle biraz zorluk çektik ama şimdi iyice alıştık. Artık 16 saatlik açlık ve susuzluk çok fazla etkilemiyor. Ancak şu uykusuzluk yok mu? En zoru bu. Günde 4-5 saatlik bir uykuyla yetinmek bünyelerimizi bir hayli zorluyor.Hafta sonları kolay ama iş günleri masa başında uyuyamıyacağımıza göre vapurda, minibüste, nerde rastlarsak gözkapaklarımıza mağlüp düşüyoruz.
En büyük üzüntüm ta çocukluk günlerimden beri ramazan gecelerinin en güzel anları olan teravihlere pek fazla gidememek. Bunda tembelliğim röl oynamakla birlikte biraz eforla artan çarpıntı şikayetleri de etkili oluyor.
Sahurlarda ise televizyonda değerli hocalarımızı dinleyerek sahur yapıyoruz. Özellikle Cevat Hoca'yı dinlemek ayrı bir zevk. Allah eksikliklerini göstermesin.
Bu arada kahrolası PKK terörü da ramazan dinlemeyip aynı hızla sürüyor. Hergün bir polis ve/veya asker katletmeye devam ediyorlar. Yani açılıma selam, katliama devam!
İran devleti karşısındaki düşmanı iyi tanıdığı ve işi ciddi tutttuğu için PKK'nın İran kanadı PEJAK'a ağır bir darbe indirdi.Çapulcular İran topraklarını boşaltıp can havliyle Kandil'e kaçtılar.
Biz de ise polis mi asker mi derken PKK Mersin'e, Karadeniz'e kadar yayılıyor.
Ah Yavuz nerdesin? Türbenden kalkta, imdada yetiş ! Bizi ancak senin gibi biri kurtarabilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder